Opieka nad chorą na cukrzycę w przebiegu dotyczy zarówno kobiet z wcześniej ustalonym rozpoznaniem cukrzycy (PGDM) jak i wykryciem cukrzycy, która ujawniła się, bądź została wykryta dopiero w ciąży.
Cukrzyca- obejmuje zaburzenia metaboliczne o różnorodnej etiologii, charakteryzujące się przewlekłą hiperglikemią i nieprawidłową przemianą węglowodanów, tłuszczów i białek, zaburzoną równowagą wodno-elektrolitową. Wymienione nieprawidłowości mogą wynikać z:
- upośledzonego wydzielania insuliny
- niewłaściwego działania insuliny na tkanki
- równoczesnego współistnienia obu zaburzeń.
Efektem długotrwającej cukrzycy są zmiany o charakterze mikro- i makroangiopatii prowadzące do uszkodzenia wielu narządów, przede wszystkim:
oczu, nerek, naczyń krwionośnych, serca, obwodowego układu nerwowego.
Ponadto w przebiegu cukrzycy częściej występuje nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia.
Podział cukrzycy ( wg etiologii ):
cukrzyca typu 1- destrukcja komórek B wysp trzustkowych prowadząca zazwyczaj do
bezwzględnego niedoboru insuliny (podłoże autoimmunologiczne i
idiopatyczne),
cukrzyca typu 2 – od dominującego defektu insulinooporności ze względnym niedoborem
insuliny do dominującego defektu wydzielania insuliny,
oraz inne typy cukrzycy:
Cukrzyca ciężarnych
PGDM= cukrzyca przedciążowa ( dotyczy 0,2%- 0,3% ogółu ciężarnych )
Ciężarne chore na cukrzycę przedciążową klasyfikuje się w zależności od wieku zachorowania, czasu trwania cukrzycy i obecności lub nie przewlekłych powikłań cukrzycy.
Klasyfikacja ta ma znaczenie prognostyczne dla ciąży i ciężarnej.
U kobiety ciężarnej chorej na cukrzycę mogą pojawić się takie powikłania jak:
poronienia, nadciśnienie tętnicze ( 2-3 razy częściej niż u zdrowych ciężarnych ), infekcje dróg moczowych, poród przedwczesny, wielowodzie, powikłania w przebiegu porodu.
W przebiegu ciąży może dojść do przyspieszenia rozwoju przewlekłych powikłań cukrzycy
przede wszystkim retinopatii, nefropatii i wzrostu ciśnienia tętniczego krwi.
Cukrzyca może wywierać niekorzystny wpływ na rozwój płodu, taki jak: występowanie wad rozwojowych, zaburzenia wzrastania wewnątrzmacicznego, poród przedwczesny i wcześniactwo, zwiększona zachorowalność noworodków jako efekt wcześniactwa i występowanie zaburzeń metabolicznych.
W okresie planowania ciąży ( 3-6 m-cy przed planowaną koncepcją ) konieczne jest wyrównanie glikemii eliminujące ryzyko zajścia w ciążę w okresie hiperglikemii, co niekrzystnie działa na organogenezę przypadającą na wczesną ciążę.
Prawidłowe wartości poziomu cukru w surowicy krwi to:
na czczo 60-90 mg/dl
w 1 h po posiłku 120-140 mg/dl
w 2 h po posiłku 100-120 mg/dl
w nocy 70-90 mg/dl
także nie powinna występować ani glukozuria ani ketonuria.
Należy odradzić zajście w ciążę w okresie niewyrównania cukrzycy w celu zmniejszenia ryzyka powstawania wad rozwojowych, czy poronienia. W przypadku cukrzycy leczonej preparatami doustnymi należy je odstawić i przejść na intensywną insulinoterapię z zastosowaniem preparatów insuliny ludzkiej. Bardzo ważnym elementem przygotowania do zajścia w ciążę jest eliminacja wszelkich ognisk zakażenia (zmiany okołowierzchołkowe zębów, infekcje dróg moczowych i narządu rodnego, kamica i infekcja dróg żółciowych, stany zapalne zatok obocznych nosa).
Przeciwwskazania do zajścia w ciążę u kobiet chorych na cukrzycę:
Nefropatia objawiająca się klirensem kreatyniny < 40 ml/min
Nadciśnienie tętnicze nie poddające się leczeniu
Nie poddająca się leczeniu retinopatia proliferacyjna
Aktywna zaawansowana choroba niedokrwienna serca lub przebyty zawał
Autonomiczna neuropatia z zajęciem układu przewodzącego serca, lub przewodu pokarmowego.
W przebiegu ciąży istotne jest utrzymanie normoglikemii , okresowe badanie ogólne moczu, ocena dna oka ( min. 1x w każdym trymestrze ), kontrola ciśnienia tętniczego.
GDM= cukrzyca ciążowa( dotyczy 1-6 % ogółu ciężarnych )
Ogólnie uważa się, że jest to jedna z podstawowych form cukrzycy ujawniająca się, lub dopiero ujawniona w specyficznych warunkach jakie stwarza ciąża.
Przebiega ze zwiększoną insulinoopornością tkanek, niewystarczająco kompensowaną wydzielaniem insuliny. Insulinooporność zwiększa się w czasie ciąży fizjologicznie pod wpływem działania hormonów: -laktogenu łożyskowego, estrogenów, progesteronu, prolaktyny, kortyzolu
Rozwija się w II trymestrze ciąży i nasila w III trymestrze . Jest wprost proporcjonalna do otyłości. Czxynniki ryzyka to: otyłość a nawet nadwaga przed ciążą ( BMI> 27% ), wiek > 35 r.ż, cukrzyca w rodzinie, w poprzednich ciążach rozwój GDM,urodzenie dziecka z masą > 4500 g., niewyjaśnione zgony wewnątrzmaciczne płodu w przeszłości, nadciśnienie tętnicze i choroby nerek, obecność innych chorób endokrynologicznych, genotyp HLA DR3 lub DR4, stwierdzenie przeciwciał przeciwwyspowych
GDM może przebiegać bezobjawowo bądź skąpoobjawowo. Rzadko występują kliniczne objawy hiperglikemii.
Wykrywanie cukrzycy w ciąży polega na oznaczeniu poziomu cukru na czczo na początku ciąży , następnie między 24 a 28 tygodniem ciąży test przesiewowy z 50 g. glukozy, oraz między 32 a 34 tyg. ciąży test obciążeniowy glukozą 75 g. W zależności od wyniku tych badania dalsze postępowanie. W przypadku kobiety z cukrzycą ciążową w wywiadzie należy dodatkowo po oznaczeniu glikemii na czczo, wykonać w jak najkrótszym czasie test z 75 g glukozy. Gdy test wypadnie pomyślnie w I trymestrze ciąży powtarzamy go miedzy 24- 28 tygodniem ciąży.
Reguły testu diagnostycznego:
- na czczo w 8-14 godzin po ostatnim posiłku
- w ciągu 3 dni poprzedzających badanie bez ograniczeń węglowodanów ( przy zwykłej aktywności fizycznej)
- 75 g glukozy rozpuszczone w 250-300 ml wypite w czasie 5 min
- odczyt po 2 h.
Leczenie :
I . dieta :
Ilość kalorii w diecie jest zależna od masy ciała, wzrostu, aktywności fizycznej i wieku. Przyjmuje się, że ciężarna powinna zjadać ok. 35 kcal na kg należnej masy ciała tj. ok. 1500-2500 kcal.
Wobec wyraźnie zwiększonego zapotrzebowania na witaminy należy podawać pokarmy
o dużej ich zawartości witaminy B1, B6, B12, oraz kwasu foliowego i obfitujące w substancje mineralne (Fe, Ca, Mg). Są to przede wszystkim produkty mleczne z dużą zawartością wapnia, a także białko zwierzęce zawierające dobrze przyswajalne żelazo. Węglowodany powinno się spożywać w postaci produktów resorbujących się powoli takich jak chleb pełnoziarnisty, ryż niełuskany, ziemniaki, płatki owsiane, świeże owoce i jarzyny. Taka dieta zapewnia prawidłowy rozwój płodu. Pożywienie rozłożone na 3 posiłki duże i 3 mniejsze. Szczególnie ważny jest posiłek wieczorny zabezpieczający ciężarną przed nocną hipoglikemią i głodową ektogenezą.
Przy leczeniu wyłącznie dietetycznym należy 1x w tygodniu oznaczać glikemię na czczo i w 2 godziny po posiłku, oraz badać mocz poranny pod kątem obecności w nim ciał ketonowych.
II. Farmakoterapia :
W cukrzycy ciężarnych wykrytej np. w wyniku badań przesiewowych leczenie samą dietą należy prowadzić nie dłużej niż 1 tydzień (czasami nawet krócej) i w przypadku braku uzyskania normoglikemii należy wdrożyć intensywną insulinoterapię.
Ten model leczenia opiera się na założeniu odtworzenia fizjologicznych wahań insuliny związanych z posiłkiem, nakładających się na tzw. stały poziom podstawowy insuliny we krwi. Poziom podstawowy insuliny odtwarzany jest iniekcją preparatu długodziałającego wykonywaną wieczorem, lub rano, czasem dwukrotnie. Bolusy insuliny związane z posiłkami odtwarzają iniekcje insuliny krótkodziałającej wykonywane 30 min. przed posiłkami.
W sytuacji, kiedy uzyskanie normoglikemii napotyka na trudności można zdecydować się na zastosowanie większej liczby iniekcji insuliny krótkodziałającej, czasowego podłączenia pompy infuzyjnej (w warunkach szpitalnych), lub zabezpieczenia chorej w indywidualną pompę programowaną.
Podawanie insuliny rozpoczyna się w warunkach klinicznych, a pacjentkę uczy się techniki wykonywania iniekcji, oznaczania glikemii i wykrywania ciał ketonowych w moczu (testy paskowe). Przy wprowadzaniu leczenia insuliną glikemię oznaczamy min. 6x na dobę, 30 min. przed posiłkami głównymi, w 2 h po nich, przed udaniem się na spoczynek i wcześnie rano na czczo. W toku leczenia insuliną pacjentka wykonuje badanie cukru rzadziej (zazwyczaj 4x na dobę).
ultrasonograficzna ocena płodu , łożyska, objętości płynu owodniowego, masy płodu
matczyna ocena ruchów płodu
osłuchiwanie czynności serca płodu
KTG
echokardiografia płodowa
przepływy naczyniowe
V. Poród
Cukrzyca nie jest wskazaniem do porodu zabiegowego, jak również do przedwczesnego ukończenia ciąży. Wyjątek mogą stanowić: wskazania okulistyczne (retinopatia proliferacyjna), oraz nadmierna masa płodu > 4500 g.
W czasie porodu- pożądana glikemia: 60-100 mg/dl
Po rozwiązaniu dożylną dawkę insuliny należy zmniejszyć do 50, a nawet 30 % dawki sprzed rozwiązania ( w PGDM ).
W cukrzycy ciążowej ( GDM ) należy liczyć się z odstawieniem insuliny po rozwiązaniu.
Jeżeli rozwiązanie było przez cięcie cesarskie insulinę można odstawić po zagojeniu rany operacyjnej.
U Pacjentek z normoglikemią w okresie połogu po upływie 6-12 tyg. po porodzie należy wykonać test obciążenia 75 g glukozy. Przy prawidłowym wyniku- kontrola glikemii na czczo za 3 lata, przy nieprawidłowym wyniku konsultacja diabetologiczna.
U kobiet, u których wystąpiły w czasie ciąży zaburzenia gospodarki węglowodanowej istnieje duże ryzyko pojawienia się tych zaburzeń w kolejnej ciąży ( u 1/3-2/3 Pacjentek ) oraz zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń tolerancji glukozy, lub cukrzycy typu II w wieku późniejszym.
Noworodek matki chorej na cukrzycę.
Cukrzyca stanowi zagrożenie dla prawidłowego rozwoju płodu i zwiększa ryzyko śmiertelności okołoporodowej. Stan kliniczny noworodka zależy od klasy cukrzycy u matki, stopnia wyrównania glikemii w ciąży oraz występowania powikłań cukrzycy.
Teratogennie oddziałują:
I trymestr ciąży- hiperglikemia, przeciwciała przeciwinsulinowe
II trymestr ciąży- ciała ketonowe
III trymestr ciąży- hiperinsulinemia
* zaburzenia wzrastania
- 10-45% - makrosomia- występuje przede wszystkim u noworodków matek z krótkotrwałą PGDM bez powikłań naczyniowych oraz u noworodków matek z GDM
- 4-10%- zahamowanie wzrastania wewnątrzmacicznego- przede wszystkim u noworodków matek z cukrzycą powikłaną zmianami naczyniowymi
* niedotlenienie okołoporodowe- czynnikami sprzyjającymi są: zmiany naczyniowe w krążeniu matczynym i łożyskowym, makrosomia płodu, wcześniactwo
* okołoporodowe urazy mechaniczne:
- uszkodzenia narządów wewnętrznych
- uszkodzenia splotu barkowego
- złamanie obojczyka
- porażenie nerwu twarzowego, przeponowego
- krwiak podokostnowy
* wady rozwojowe ( występują 2-3x częściej niż w populacji ogólnej ):
- duże wady serca: ASD, VSD, CoA, atrezja t. płucnej, przełożenie dużych naczyń
- wady ośrodkowego układu nerwowego: bezmózgowie, wodogłowie, rozszczep kręgosłupa
- zespół zanikowy kości krzyżowej ze skróceniem kości udowej
* zaburzenia oddychania- związane z opóźnionym dojrzewaniem płuc u wcześniaków
"... kobiety już dużo wcześniej powinny myśleć o urodzeniu zdrowego dziecka i przez cały czas mieć wyrównaną cukrzycę, gdyż właśnie to jest najważniejszym czynnikiem decydującym o urodzeniu zdrowego dziecka".
Z dr n. med. Emilią Jóźwicką, diabetologiem z Poradni Cukrzycowej dla Kobiet w Ciąży przy SP CSK w Warszawie, rozmawiała Edyta Mikulska z Centrum Informacji Novo Nordisk.
Edyta Mikulska: Kiedy kobieta z cukrzycą powinna zacząć myśleć o przygotowywaniu się do ciąży?
Dr Emilia Jóźwicka: Według od dawna funkcjonującego modelu mówi się o 3 miesiącach idealnego wyrówniania i wtedy można rozważyć zajście w ciążę. Obecnie zasady nieco się zmieniają, ponieważ w każdym przypadku diabetolodzy, lecząc pacjentki z cukrzycą, dążą do uzyskania normoglikemii. W leczeniu wykorzystuje się metodę wielokrotnych wstrzyknięć i dąży do idealnego wyrównania cukrzycy. W związku z tym obecnie ciąża u kobiety z cukrzycą jest jakby zaplanowana od początku, oczywiście jeżeli chodzi o cukrzycę. Dziewczyny powinny być zawsze gotowe do zajścia w ciążę od momentu, kiedy stają się kobietami. Powinny być świadome, że w przyszłości to one mają urodzić zdrowe dziecko i jeśli chcą odsunąć powikłania, to powinny dbać o dobre wyrównanie cukrzycy przez cały czas, ze szczególnym uwzględnieniem okresu, kiedy będą chciały zajść w ciążę. Nie powinny pozwalać na okresy "luźnego" traktowania cukrzycy. Dla nich to jest "być albo nie być" w przyszłości. W momencie podjęcia decyzji o zajściu w ciążę powinny niezwłocznie udać się do lekarza diabetologa, ginekologa i okulisty.
EM: Jakimi kryteriami należy się kierować przy wyborze lekarza?
EJ: Według mnie bardzo ważny jest wybór dobrego diabetologa, który udzieli wskazówek, dobrze przeszkoli z zakresu diety i nie będzie straszył, a jedynie informował o problemach, z jakimi można się spotkać. Kobiety należy dobrze przygotować psychologicznie, nie powinny bać się insuliny i kilkakrotnych wstrzyknięć. Należy je uświadomić, że wiele zależy od nich samych. Wówczas nie będzie problemów z prowadzeniem cukrzycy w ciąży. Jeżeli chodzi o ginekologa, to najlepiej, żeby pracował w specjalistycznym ośrodku i współpracował z diabetologiem. Polecałabym korzystanie z 15 ośrodków, które działają na terenie kraju. Ośrodki te umieją współpracować ze sobą, a to jest bardzo ważne.
EM:Jakie badania diagnostyczne wykonuje się i jakie są kryteria wyrównania metabolicznego? EJ: Najważniejsza jest glikemia i hemoglobina glikowana HbA1c. Normy glikemii obowiązują te same, co przy standardowej kontrolii glikemii, a więc: na czczo do 110 mg%, natomiast 140 mg% w jedną godzinę po posiłku i 120 mg% w dwie godziny po posiłku, a HbA1c do 6,5 %.
Oceniamy również stan zdrowotny pacjentki i wykonujemy badania podstawowe:
:arrow: aby wykluczyć niedokrwistość - morfologia, OB
:arrow: aby ocenić powikłania nerkowe - badanie ogólne moczu, próby czynnościowe nerek (mocznik, kreatynina)
:arrow: badanie dna oczu pod kątem retinopatii cukrzycowej
:arrow: badanie ginekologiczne, aby wykluczyć ewentualne przeciwwskazania do zajścia w ciążę.
Istotne są również takie parametry jak: waga, wzrost i ciśnienie tętnicze krwi (RR).
EM: Jak wygląda postępowanie u kobiet, które nie planowały ciąży?
EJ: Pacjentki, które zgłaszają się do poradni i są w ciąży nieplanowanej, przechodzą cykl szkoleń. Powinny zostać przeszkolone z zakresu diety cukrzycowej uwzględniającej ciążę, liczenia wymienników, zasad prawidłowego postępowania oraz samokontroli. Powinny zrozumieć, dlaczego mają to wszystko wykonywać. Jeśli pacjentki nie mają własnego glukometru, wypożyczamy go na czas ciąży i zobowiązujemy, aby minimum 6-7 razy dziennie mierzyły poziom cukru we krwi, a więc przed głównymi posiłkami i w godzinę po nich oraz o 22.00. Dodatkowo raz w tygodniu powinny wykonywać pełny profil glikemii z godzinami nocnymi, tj. o 24.00 i o 3.00. Na początku ciąży wizyty w poradni są częste, aż do czasu ustalenia właściwego postępowania. Następnie częstotliwość wizyt uzależniona jest od indywidualnych potrzeb. Jeśli kobiety rozumieją cukrzycę, mają wysoki poziom wiedzy na jej temat i dobrze kontrolują chorobę, to najczęściej wizyty ustalamy w odstępie trzech tygodni. Staramy się, aby pacjentki prowadziły zwyczajny, codzienny tryb życia. Chcemy, żeby były świadome tego, że mają wpływ na leczenie i mogą nim sterować bez konieczności pobytu w szpitalu. Natomiast po porodzie zawsze wymagam, aby pacjentki informowały mnie o przebiegu porodu, podały wszystkie informacje o dziecku, czy nie było komplikacji, gdzie odbywał się poród itp. Następnie planujemy wizytę za około 2-3 tygodznie i wykonujemy badania kontrolne. W przypadku kobiet z cukrzycą przedciążową pacjentki te wracają do swojego lekarza w Poradni Diabetologicznej, który je do mnie skierował.
EM: W jaki spoób powinno się właściwie planować dzietę cukrzycową?
EJ: Dieta w ciąży nie różni się zasadniczo od zwykłej dziety cukrzycowej. Jej skład powinien być dobrany indywidualnie, w zależności od zapotrzebowania energetycznego lub dodatkowych wskazań lekarskich. Wartość kaloryczna powinna wahać się w granicy 2300-2500 kcal w ciągu całej ciąży i zawierać odpowiednią ilość węglowodanów, białka i tłuszczu. Podczas planowania diety zwracamy szczególną uwagę na ilość białka, która powinna wynosić minimum 1,5-2 g/kg masy ciała. Pacjentki powinny spożywać około 22-23 wymienników węglowodanowych, dzieląc je na 6 posiłków dziennie. Szczególnie ważna jest druga kolacja, ponieważ zabezpiecza przed wystąpieniem nocnego niedocukrzenia. Należy bardzo dokładnie planować ilość i jakość spożywanych posiłków, uwzględniając poziom glikemii we krwi, a następnie dawkować odpowiednią ilość insuliny.
EM: A jaki rodzaj isnulinoterapii zaleca Pani pacjentkom zgłaszającym się do Poradni? Czy istnieją standardowe wytyczne?
EJ: W mojej praktyce lekarskiej preferuję sprawdzony model insulinoterapii, składający się z czterech wstrzyknięć insuliny: trzy razy insulina krótko działająca i o godzinie 22.00 długo działająca. Osobiście nie polecam pomp insulinowych ze względu na możliwość wystąpienia hiperglikemii głównie z powodów technicznych. Należy pamiętać, że w pierwszym trymestrze ciąży zapotrzebowanie na insulinę spada i obserwuje się większą skłonność do występowania niedocukrzeń. Natomiast pod koniec pierwszego trymestru zapotrzebowanie powoli zaczyna rosnąć, w drugim trymestrze wzrost jest łagodny, w trzecim rośnie bardzo gwałtownie, a po porodzie spada do dawek przedciążowych. Kobiety poddane insulinoterapii powinny dokładnie kontrolować poziomy cukru we krwi i odpowiednio dostosowywać dawki insuliny. Jeżeli chodzi o miejsca podawania insuliny, to dobrym miejscem jest tkanka podskórna brzucha, chociaż generalnie nie ma szczególnych wskazań co do konkretnych miejsc wkłuć. Nie ma żadnego niebezpieczeństwa, że igła w jakikolwiek sposób uszkodzi płód.
EM: W leczeniu cukrzycy lekarze często zalecają uprawianie różnych sportów, Czy w ciąży można ćwiczyć?
EJ: Wszystko zależy od przebiegu ciąży, a decyzję o wykonywaniu ćwiczeń fizycznych podczas ciąży podejmuje lekarz ginekolog. Cukrzyca nie jest przeciwwskazaniem do wykonywania ćwiczeń, a wręcz odwrotnie i raczej zachęcałabym do ćwiczeń. Przy zgłoszeniu się do szkoły rodzenia należy poinformować zespół prowadzący o cukrzycy. Pacjentki powinny wiedzieć, jak zabezpieczyć się przed wystąpieniem ewentualnego niedocukrzenia. Jak wiemy wysiłek fizyczny zmniejsza zapotrzebowanie na insulinę i może dojść do spadku poziomu cukru we krwi. W szkole rodzenia tok i intensywność ćwiczeń powinien być indywidualnie ustalony. Pamiętajmy, że intensywność ćwiczeń zależy głównie od przebiegu ciąży. Z aktywności fizycznych polecałabym basen, rozciąganie, ćwiczenia relaksacyjne oraz rozwijające wszystkie grupy mięśni.
EM: Z jakimi problemami najczęściej spotyka się Pani w swojej pracy?
EJ: Często pacjentki podają nieprawdziwe wyniki badań wykonywanych podczas samokontroli. Przekonuję się o tym podczas badań wykonywanych w laboratorium, gdyż tych nie da się oszukać. Wpisywanie fałszywych wyników badań znacznie utrudnia pracę lekarzowi, ponieważ na podstawie wykazywanych wartości ustalamy dawki insuliny i wprowadzamy poprawki w zakresie diety. Wiem, że samokontrola jest uciążliwa, ale uważam, że zdrowie dziecka jest najważniejsze i każda kobieta powinna bardzo ściśle współpracować z lekarzami, szczególnie w tym okresie. Tylko rzetelna współpraca oparta na wzajemnym zaufaniu pozwala na uzyskanie sukcesu i urodzeniu zdrowego dziecka.
EM: Przy klasyfikacji różnych rodzajów cukrzycy często spotykamy się z określeniem "cukrzyca ciążowa". Na czym ona polega i jakie są kryteria jej rozpoznania?
EJ: Cukrzycę ciążową rozpoznajemy na podstawie testu przesiewu, który polega na podaniu 50 g glukozy w 24-28 tygodniu ciąży. Jeżeli wynik wynosi powyżej 180 mg% - pacjentki kieruje się do nas, natomiast jeśli powyżej 140 mg% to konieczne jest wykonanie testu diagnostycznego, polegającego na podaniu 75 g glukozy i oznaczeniu glikemii przed podaniem glukozy oraz w jedną i dwie godziny po jej wypiciu. Jeżeli po jednej godzinie przekracza 140 mg% lub w dwie godziny 120 mg%, to pacjentki należy skierować do Poradni Diabetologicznej. Jeśli test diagnostyczny jest prawidłowy, a nieprawidłowy jest test przesiewu, to powtarza się go w 34. tygodniu ciąży. Jeżeli chodzi o postępowanie, to po zgłoszeniu się pacjentki do Poradni rozpoczynamy leczenie dietą. Ciężarne prowadzą samokontrolę i kontrolują poziom cukru we krwi około 4 razy dziennie. Jeżeli cukry, mimo zastosowanej diety, są wysokie - powyżej 140 mg% - to wówczas podejmujemy decyzję o włączeniu insulinoterapii cztery razy dziennie. Pacjentki z rozpoznaną cukrzycą ciążową zgłaszają się przeważnie po 24. tygodniu ciąży. W związku z tym nie mamy kontroli nad kobietą w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy odbywa się organogeneza. U pacjentek bardzo ważna jest dieta oraz poziom glikemii. Od tego momentu pacjentki prowadzą specjalny dziennik, w którym zapisują przekrój tygodniowy glikemii, dawki insulin, a w oddzielnym zeszycie odnotowują wszystko to, co zjadły w ciągu dnia i liczą wymienniki węglowodanowem. Jeżeli wystąpi jakakolwiek nieprawidłowość, zastanawiamy się wspólnie nad przyczyną - czy był to błąd dietetyczny, czy podano zbyt małą dawkę insuliny. Po porodzie kobiety kontrolują poziomy cukru we krwi przez okres około 2 tygodni w celu sprawdzenia, czy cukrzyca ustąpiła. Jeśli nie, pacjentki muszą leczyć się dalej w Poradni Diabetologicznej.
EM: Czy już istniejące powikłania cukrzycowe pogłębiają się podczas ciąży? Czy ciąża ma na nie wpływ?
EJ: Jeżeli chodzi o retinopatię, to powikłania mogą się nasilić, ale niekoniecznie. Nie jest to związane z ciążą. Pogłębienie się retinopatii w ciąży tłumaczy się obecnie szybką normalizacją glikemii, gdy zbyt szybko dochodzi do wyrównania cukrzycy. Dlatego szczególnie kobiety już dużo wcześniej powinny myśleć o urodzeniu zdrowego dziecka i przez cały czas mieć wyrównaną cukrzycę, gdyż właśnie to jest najważniejszym czynnikiem decydującym o urodzeniu zdrowego dziecka. Ciąża nie musi mieć niekorzystnego wpływu na już istniejące powikłania cukrzycowe i raczej nie powoduje wystąpienia nowych powikłań cukrzycowych. Ryzyko takie istnieje jedynie w przypadku, gdy kobiety nie dbają o siebie i mają niewyrównaną cukrzycę.
EM: Co możemy zalecić mężczyznom z cukrzycą, którzy chcą mieć własne potomstwo?
EJ: Powiedziałabym tak: mężczyzna powinien dbać o wyrównanie cukrzycy po to, żeby w przyszłości był w stanie wychować swoje dzieci i utrzymać rodzinę.
EM: Jaką radę dałaby Pani kobietom, które planują zajście w ciążę?
EJ: Należy pamiętać, że przyczyną poronień jest zwykle niewyrównana cukrzyca oraz ewentualne powikłania cukrzycowe, np. nadciśnienie, ciężka nefropatia cukrzycowa lub komplikacje położnicze, dlatego tak ważne są równoczesne wizyty u lekarza diabetologa i ginekologa. Kobiety z cukrzycą są zdrowe poza tym, że mają cukrzycę i powinny czuć się jak zdrowi ludzie, pamiętając o dodatkowym "przyjacielU" - cukrzycy. Cukrzyca nie powinna przeszkadzać w życiu. Po to właśnie konieczne jest leczenie od początku choroby. Kobiety mogą robić wszystko, na co mają ochotę, a dzięki odpowiedniemu leczeniu mogą zmiejszyć do minimum problemy z nią związane.
EM: Dziękuję za rozmowę.
Poradnie dla kobiet w ciąży z cukrzycą:
Państwowy Szpitak Kliniczny AM Klinika Endokrynologiczna
15-276 Białystok, ul. M. Skłodowskiej 26
Państwowy Szpital Kliniczny Nr 2
Pracownia Endokrynologii i Diagnostyki Laboratoryjnej
80-402 Gdańsk, ul. Kliniczna 1a
Wojewódzka Poradnia Diabetologiczna
41-800 Zabrze, ul. 3 Maja 13/15
Klinika Chorób Metabolicznych UJ
31-501 Kraków, ul. Kopernika 17
Centrum Zdrowia Matki Polki Zespół Opieki Diabetologicznej
93-330 Łódź, ul. Rzgowska 281/289
Państwowy Szpital Kliniczny Nr 1
Instytut Ginekologii i Położnictwa
60-535 Poznań, ul. Polna 33
Klinika Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii PAM
71-455 Szczecin, ul. Arkońska 4
Klinika Gastroenterologii i Chorób Przemiany Materii AM
Centralny Szpital Kliniczny
02--097 Warszawa, ul. Banacha 1A
I Klinika Chorób Wewnętrznych i Diabetologii AM
03-233 Warszawa, ul. Kondratowicza 8
Poradnia Diabetologiczno-Angiologiczna
54-103 Wrocław, ul. Dobrzyńskiego 21/23
Klinika Endokrynologii i Diabetologii AM
85-168 Bydgoszcz, ul. Ujejskiego 75
Szpital Wojewódzki Poradnia Diabetologiczna
10-561 Olsztyn, ul. Żołnierska 18
Szpital Kliniczny Nr 1 Poradnia Medycyny Rodzinnej ZPOZ
20-081 Lublin, ul. Staszica 13
Szpital Wojewódzki Nr 2 Oddział Chorób Wewnętrznych
35-301 Rzeszów, ul. Lwowska 60
Wojewódzki Szpital Zespolony
Oddział Chorób Wewnętrznych
87-100 Toruń, ul. Świętego Józefa 53/55
*źródło: NovoNordisk.pl
CUKRZYCA A CIĄŻA
Podaje również link o cukrzycy w ciąży i cukrzycy ciążowej..
Cukrzyca ciążowa - około 24. tygodnia ciąży może się rozwinąć cukrzyca ciążowa. Konieczne do wzrostu dziecka hormony, które produkuje organizm matki, mogą obniżyć wrażliwość jej własnych tkanek na insulinę, wskutek czego spada zdolność przyswajania glukozy. Tak rozwija się cukrzyca.
Cukrzyca ciążowa zdarza się u 2-8 proc. ciężarnych. Jest poważnym zagrożeniem dla rozwoju dziecka. Jeszcze w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku 25 proc. dzieci matek z nieleczoną cukrzycą umierało przed narodzeniem. Na szczęście dzisiaj standardowe badania ciążowe pozwalają szybko wychwycić chorobę, a podawanie insuliny przepisanej przez lekarza ratuje zdrowie mamy i dziecka. Cukrzyca ciężarnych najczęściej mija po porodzie, choć kobiety dotknięte tą chorobą są później bardziej podatne na cukrzyce innego typu.
_________________
Boże, proszę miej w opiece Nemezis i jej malutkie dzieciątko, Matko Boska prosze Cię o troskę dla naszej przyjaciółki!!!
Tu znalazlam normy po badaniu z obciążeniem glukozą
"Podstawowym objawem cukrzycy jest podwyższenie stężenia glukozy we krwi. W zależności od zaawansowania choroby może ono występować jedynie po spożyciu węglowodanów lub niezależnie od niego. Zawartość cukru we krwi (glikemię) podaje się w miligramach na 100 ml krwi (mg%) lub w milimolach na litr (mmol/l); związek między nimi określany jest wzorem [mmol/l] x 18 = mg%. I tak prawidłowa glikemia na czczo to 60-99 mg/dl (3,4-5,5 mmol/l), w 2 godzinie testu doustnego obciążenia glukozą glikemia poniżej 140 mg/dl (7,8 mmol/l). Niższe stężenie glukozy oznacza hipoglikemię, a wyższe oznacza:
* stan przedcukrzycowy (ang. prediabetes) czyli
o nieprawidłowa glikemia na czczo (ang. IFG – Impaired Fasting Glucose): na czczo 100-125 mg/dl (5,6-6,9 mmol/l) i/lub
o nieprawidłowa tolerancja glukozy (ang. IGT – Impaired Glucose Tolerance): w 2 godzinie testu doustnego obciążenia glukozą glikemia 140-199 mg/dl (7,8-11 mmol/l).
* cukrzycę, gdy:
o stężenie glukozy zmierzone o dowolnej porze doby przekracza 200 mg/dl i występują objawy hiperglikemii (polidypsja, poliuria)
o dwukrotnie poziom glukozy na czczo przekracza 126 mg/dl (7,0 mmol/l)
o w 2 godzinie testu doustnego obciążenia glukozą poziom glukozy przekracza 200mg/dl (11,1 mmol/l)"
[ Dodano: Czw 25 Paź, 2007 14:55 ]
Jeszcze to jest dość fajne :
JAK ROZPOZNAć CUKRZYCę SAMEMU:
Cukrzycę w ciąży rozpoznajemy tak samo jak cukrzycę przedciążową - stwierdzając nadmiar cukru glukozy we krwi. O cukrzycy mówimy, kiedy poziom glukozy we krwi (tzw. glikemia) wyniesie:
A. 2-krotnie w pomiarze rannym na czczo jest równy się lub wyższy, niż 126 mg%, (7,0mmol/l)
B. 2-krotnie o dowolnej porze doby niezależnie od posiłku jest równy się lub wyższy niż 200 mg%, (czyli 11,1mmol/l)
C. w tzw. teście obciążenia 75,0 glukozy, w 120. min! jest równy się lub wyższy, niż 200 mg%, (czyli 11,1 mmol/l);
Uwaga: W moczu nie powinno być glukozy ani acetonu.
Wiek: 33 Dołączyła: 04 Maj 2009 Posty: 11 Skąd: Kołobrzeg
Wysłany: Czw 06 Sty, 2011 17:19 CIĄŻA. W ciąży ENERGIA to puenta !!
BH.115.
MOTTO: Kobiety w CIĄŻY muszą mieć energię, najlepiej z pożywienia.
ZDROWIE ORAZ DOBRE SAMOPOCZUCIE POWINNY BYĆ WYNIKIEM JEDZENIA, CZYSTEGO ORAZ ENERGETYCZNEGO POŻYWIENIA:
Głównie bez toksyn i oczywiście nie powodującego; OTYŁOŚCI czy też CUKRZYCY typu 2. Zdecydowanie uważam, że konsumowanie różnych produktów spożywczych w oparciu o tabele tzw. INDEKS ŻYWIENIOWY, tj. IŻ produktu; wystarcza aby CIĄŻĘ przechodzić sprawnym żwawym krokiem.
W TYM CZASIE ODŻYWIANIE TO KLUCZ DO PRAWIDŁOWEJ, PROZDROWOTNEJ EGZYSTENCJI: Dlatego ważne jest odkrycie dotyczące chleba przedstawione poniżej. Dzisiaj jest to w kraju absolutnie żywieniowy unikat.
POMAGA NAM W TYM MIANOWICIE, CHLEB TYPU KR-IRL:
Stabilizujący poziom cukru we krwi na wiele godzin. Jemy bez większych zahamowań, smacznie i dużo, a przede wszystkim energetycznie oraz bez uczucia głodu. Zmęczenie jest nam wtedy obce, a kreatywność myślenia zaskakuje nas samych. Zdrowiejmy i UTRZYMUJEMY zatem szczupłą ciążową sylwetkę.
TAKIE ODŻYWIANIE NIE JEST DROGIE, ALE WRĘCZ WYJĄTKOWO TANIE:
Koszt 1 szt. mini chlebka to 15-20 groszy czyli całodzienne wyżywienie 1 osoby nie przekroczy 2,00 zł. Zjadamy mniej droższych produktów, a to dlatego; że CHLEB typu KR-IRL, syci niewyobrażalnie przez 4-5 godz. Eliminuje skutecznie tzw. wilczy głód, gwarantując przy tym odżywienie biologicznie WZORCOWE. To kłopot, że nie kupisz tego chleba, nikt go nie piecze, nikt na nim nie zarabia, ale samemu upiec WARTO !! *
KONKLUZJA finalna: Ilość żywności należy bezwzględnie dostosować do trybu życia, czyli zapotrzebowania energetycznego własnego organizmu. Najistotniejszym stabilizatorem wyrównywania braków energii u człowieka jest bez wątpienia tzw. CHLEB typu KR-IRL. Wskazana jest także zasadotwórcza cytryna ok. 2,5-4 sztuk/24h. Sok z cytryny neutralizuje kwasowość soków trawiennych pustego żołądka zmniejszając łaknienie.
R E F L E K S J A: INDEKS ŻYWIENIOWY, a; INDEKS GLIKEMICZNY, to dwa różne spojrzenia na realia przyrodnicze.
IŻ; to identyfikacja ewolucyjnych dokonań przyrody, czyli sfera faktów. IG; to wirtualne poglądy, marketing, obłuda i biznes.
ZOBACZ TEŻ; CUKRZYCA typu 2, wg: IRL KRAKÓW.
Książka, pt._______: PORADNIK ŻYWIENIOWY człowieka w XXI wieku.
Wydanie drugie: zaktualizowane i uzupełnione. ***
Skrót adresu strony w Internecie_______: INSTYTUTIRL
240.1. Ryż biały. IRL KRAKÓW. Wykres. NISKIE węglowodany, tj. do 26% wzrostu..JPG
Plik ściągnięto 3686 raz(y) 6,84 KB
1.b. CHLEB typu KR-IRL. IŻ=2,6%. 7,65 KB. Produkt po upieczeniu w piekarniku, pieca domowego. INDEKS ŻYWIENIOWY, tj. IŻ=2,6%. NISKIE węglowodany, GLUKOZA naturalna..JPG
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
??? 
