Kobieta, Kobiety, dla Kobiet - BabskieForum.pl :: Bromergon, duphaston, luteina 50

kaska0404

Duphaston

Sklad
"1 tabl. powl. zawiera 10 mg mikronizowanego dydrogesteronu."

Dzialanie
"Lek o wybiórczym działaniu progestagennym, aktywny po podaniu doustnym, o aktywności zbliżonej do podawanego parenteralnie progesteronu. Progestagenne działanie ujawnia się w obrębie endometrium i szyjki macicy oraz pochwy. Dydrogesteron nie hamuje owulacji, nie wykazuje działania termogennego. Dołączenie dydrogesteronu do estrogenowej terapii zastępczej wywołuje przemianę wydzielniczą błony śluzowej macicy poddanej uprzednio działaniu estrogenów, zmniejszając w ten sposób ryzyko przerostu i/lub nowotworu endometrium związane ze stosowaniem samych estrogenów. Dydrogesteron nie wpływa na stężenie frakcji lipidowych i lipoprotein we krwi, dzięki czemu nie znosi korzystnego działania estrogenów. Nie wykazuje właściwości maskulinizujących, wirylizujących, kortykoidowych ani anabolicznych. Po podaniu doustnym szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Około 63% dawki jest wydalane z moczem, cała dawka jest wydalana w ciągu 72 h. Głównym metabolitem dydrogesteronu jest 20a-dihydrodydrogesteron (DHD). T0,5 wynosi 5-7 h dla dydrogesteronu, 14-17 h - dla DHD."

Wskazania
W połączeniu z estrogenem jako zastępcze leczenie hormonalne dolegliwości związanych z wystąpieniem menopauzy lub po operacyjnym usunięciu jajników. W przypadku podejrzenia lub stwierdzenia niedoborów endogennego progesteronu oraz w przypadkach, w których wykazano specyficzne działanie dydrogesteronu: bolesne miesiączkowanie, zespół napięcia przedmiesiączkowego, endometrioza, wtórny brak miesiączki, nieregularne cykle miesiączkowe, czynnościowe krwawienia maciczne, poronienie nawykowe i zagrażające na tle stwierdzonego niedoboru progesteronu, niepłodność związana z niedomogą lutealną.

Przeciwwskazania
"Nadwrażliwość na dydrogesteron lub pozostałe składniki preparatu. Nieprawidłowe krwawienia maciczne o nieznanej etiologii. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby: guzy wątroby (istniejące lub w wywiadzie), zespół Dubin-Johnsona, zespół Rotora, żółtaczka. Zaburzenia, których wystąpienie lub nasilenie jest następstwem podania hormonów płciowych (nasilony świąd, żółtaczka zastoinowa, opryszczka ciężarnych, porfiria, otoskleroza)."

Niepozadane
"W nielicznych przypadkach w trakcie leczenia może pojawić się krwawienie międzymiesiączkowe, któremu można zapobiec zwiększając dawkę dydrogesteronu. Mogą także wystąpić: plamienia, zmiana objętości krwi traconej w czasie menstruacji, wtórny brak miesiączki, nudności i wymioty, zmiany parametrów czynności wątroby, żółtaczka (rzadko), bolesność i/lub wzmożone napięcie gruczołów sutkowych, świąd, alergiczne reakcje skórne, stany depresyjne, ból głowy (w tym także typu migrenowego), wzdęcia, zmiany libido."

Interakcje
W przypadku stosowania dydrogesteronu łącznie z estrogenami leczenie należy przerwać, jeżeli wyniki badań świadczą o upośledzeniu czynności wątroby, wystąpią objawy choroby zatorowo-zakrzepowej lub pojawi się nagły wzrost ciśnienia tętniczego krwi.

Dawkowanie
"Doustnie. Dawkowanie ustala się indywidualnie w zależności od wskazań oraz odpowiedzi terapeutycznej. Hormonalna terapia zastępcza: w połączeniu z estrogenem podawanym w sposób ciągły - 10 mg (1 tabl.) 1 lub 2 razy dziennie przez 14 ostatnich dni w cyklu 28-dniowym lub w sposób ciągły; w połączeniu z estrogenem podawanym w sposób cykliczny - 10 mg dziennie przez 12-14 ostatnich dni cyklu. Bolesne miesiączkowanie: 10 mg 1-2 razy dziennie od 5 do 25 dnia cyklu miesiączkowego. Zespół napięcia przedmiesiączkowego: 10 mg 2 razy dziennie od 11 do 25 dnia cyklu miesiączkowego. Endometrioza: 10 mg 2-3 razy dziennie od 5 do 25 dnia cyklu miesiączkowego lub w sposób ciągły. Krwawienia czynnościowe z dróg rodnych (w celu zatrzymania krwawienia): 10 mg 2 razy dziennie przez 5-7 kolejnych dni. Zapobieganie krwawieniom czynnościowym z dróg rodnych: 10-20 mg dziennie od 11 do 25 dnia cyklu. Wtórny brak miesiączki: w połączeniu z estrogenem podawanym od 1 do 25 dnia, 10 mg 2 razy dziennie od 11 do 25 dnia cyklu. Nieregularne cykle miesiączkowe: 10-20 mg dziennie od 11 do 25 dnia cyklu. Poronienie zagrażające: początkowo 40 mg, następnie 10 mg co 8 h do ustąpienia objawów; w przypadku nawrotu lub utrzymywania się objawów należy zwiększyć dawkę o 10 mg co 8 h; skuteczna dawka powinna zostać utrzymana przez tydzień od ustąpienia objawów, a następnie stopniowo zmniejszana; w przypadku nawrotu objawów należy od razu zastosować dawkę skuteczną. Poronienie nawykowe: 10 mg 2 razy dziennie do 20 tyg. ciąży, następnie dawkę należy stopniowo zmniejszać; zaleca się rozpoczęcie terapii przed zapłodnieniem. Niepłodność: 10 mg dziennie od 14 do 25 dnia cyklu, leczenie powinno być kontynuowane przez co najmniej 6 kolejnych miesięcy."

Uwagi
Stosowanie progestagenów u pacjentek w wieku okołomenopauzalnym może maskować początek menopauzy.

[ Dodano: Czw Lut 15, 2007 ]
Luteina 50

Sklad
"1 tabl. podjęzykowa, podzielna zawiera 50 mg mikronizowanego progesteronu."

Dzialanie
"Syntetycznie otrzymywany naturalny hormon ciałka żółtego jajnika. W warunkach fizjologicznych progesteron jest wytwarzany w zluteinizowanych komórkach ziarnistych ciałka żółtego jajnika, w zespólni kosmków łożyska od 14-18 tygodnia ciąży, w warstwie pasmowatej i siatkowatej kory nadnerczy oraz w o.u.n. Najważniejsze efekty oddziaływania progesteronu na narząd rodny to: umożliwienie owulacji przez aktywację proteolizy ściany pęcherzyka Graafa; sekrecyjna przemiana endometrium umożliwiająca implantację zapłodnionego jaja; hamowanie nadmiernego rozrostu endometrium spowodowanego działaniem estrogenów; cykliczne zmiany w nabłonku jajowodów, szyjki macicy i pochwy. Progesteron działa synergicznie z estrogenami na gruczoł sutkowy, przygotowując go do laktacji. Jest hormonem niezbędnym do utrzymania ciąży przez cały okres jej trwania: hamuje reakcję immunologiczną matki na antygeny płodu, jest substratem do produkcji gliko- i mineralokortykoidów płodu, inicjuje poród, znosi samoistną czynność skurczową ciężarnej macicy. Progesteron dobrze wchłania się po podaniu podjęzykowym. Po podaniu podjęzykowo 100 mg hormon osiąga maksymalne stężenie we krwi po około 1-4 h, a po dawce 200 mg - po około 2-6 h. 96-99% leku wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany głównie w wątrobie, również w nerkach i w śladowych ilościach w innych narządach, np. w mięśniach i w postaci metabolitów jest wydalany z moczem. T0,5 progesteronu podanego podjęzykowo (podobnie jak doustnie) wynosi 6-7 h. T0,5 progesteronu podawanego dopochwowo wynosi około 14 h, a czas, po którym hormon osiąga maksymalne stężenie we krwi - około 6,5 h. Podanie dopochwowe progesteronu powoduje większą biodostępność hormonu w endometrium macicy."

Wskazania
Zaburzenia miesiączkowania spowodowane niedoborem endogennego progesteronu. Wtórny brak miesiączki. Zespół napięcia przedmiesiączkowego. Czynnościowe krwawienia z dróg rodnych. Niewydolność ciałka żółtego. Cykle bezowulacyjne. Wspomagająco w leczeniu bezpłodności, np. w zapłodnieniu in vitro i innych technikach wspomaganego rozrodu. Poronienia nawykowe i zagrażające z powodu niedoboru endogennego progesteronu. Zapobieganie rozrostom endometrium u kobiet przyjmujących estrogeny (np. w hormonalnej terapii zastępczej).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu. Niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Żółtaczka cholestatyczna. Zespół Dubin-Johnsona i Rotora. Nowotwory sutka i narządu rodnego. Poronienie w toku i obecność resztek po poronieniu w jamie macicy.

Niepozadane
"Progesteron jest endogennym hormonem i zwykle nie powoduje działań niepożądanych, z wyjątkiem objawów występujących w przypadku jego przedawkowania. Sporadycznie występują: uczucie senności, zaburzenia koncentracji i uwagi, uczucie lęku, uczucie depresji, nudności, ból i zawroty głowy. Może wystąpić lub nasilić się występująca wcześniej depresja. Rzadko mogą wystąpić nieprawidłowe krwawienia z narządu rodnego, brak miesiączki, zaczerwienienie skóry, trądzik, reakcje nadwrażliwości. Progesteron może powodować zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała."

Interakcje
W badaniach in vitro wykazano, że leki zmniejszające aktywność cytochromu P-450 (np. ketokonazol) mogą spowalniać metabolizm progesteronu (kliniczne znaczenie tego oddziaływania nie jest znane). Progesteron może powodować zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi.

Dawkowanie
"Zaburzenia cyklu miesiączkowego i zespół napięcia przedmiesiączkowego: zalecana dawka jednorazowa podawana podjęzykowo wynosi 50 mg 3-4 razy na dobę lub dopochwowo 25-50 mg 2 razy na dobę w drugiej fazie cyklu przez 10-12 dni (leczenie kontynuuje się przez 3-6 kolejnych cykli). Zapobieganie rozrostom endometrium u kobiet przyjmujących estrogeny (np. w hormonalnej terapii zastępczej): zazwyczaj 50 mg podjęzykowo 3-4 razy na dobę lub dopochwowo 25-50 mg 2 razy na dobę w terapii sekwencyjnej od 15 do 25 dnia każdego cyklu lub w terapii ciągłej co 2-3 dni. Próba progesteronowa, wykonywana w celu diagnostyki wtórnego braku miesiączki: dawka jednorazowa podawana podjęzykowo wynosi 50 mg 3-4 razy na dobę lub dopochwowo 50 mg 2 razy na dobę przez 5-7 dni. Leczenie czynnościowych krwawień z dróg rodnych: zalecana dawka jednorazowa podawana podjęzykowo wynosi 50 mg 3-4 razy na dobę lub dopochwowo 50 mg 2 razy na dobę przez 5-7 dni (leczenie należy kontynuować przez kolejne 2-3 miesiące od 15 do 25 dnia cyklu). Poronienia nawykowe i zagrażające, cykle bezowulacyjne i indukowane: zalecana jednorazowa dawka podawana podjęzykowo wynosi 100 mg 3-4 razy na dobę lub dopochwowo 50-150 mg 2 razy na dobę (w przypadku poronień nawykowych podawanie progesteronu należy rozpocząć w II fazie cyklu poprzedzającego planowaną ciążę; leczenie należy kontynuować nieprzerwanie do 18-20 tygodnia ciąży). W programach zapłodnienia in vitro zazwyczaj podaje się 100-150 mg podjęzykowo 3-4 razy na dobę lub dopochwowo 150-200 mg 2 razy na dobę."

Uwagi
"Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić badania ginekologiczne, badanie piersi, ocenić rozmaz cytoonkologiczny z tarczy trzonu szyjki macicy oraz w razie konieczności wykonać inne badania w celu wykluczenia nowotworów tych narządów."

Ciaza
"Lek może być stosowany w ciąży w przypadku konieczności (kat. B). Przeprowadzone badania dotyczące stosowania progesteronu w ciąży nie wykazały zwiększenia częstości uszkodzeń płodu. Progesteron jest wydzielany z mlekiem matki w wykrywalnych ilościach, nie jest znany wpływ progesteronu na dziecko (kobiety przyjmujące lek nie powinny karmić piersią)."

Ostroznosc
Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentek po przebytych epizodach zakrzepowo-zatorowych. Nie stosować u dzieci.

Bromergon

Sklad
"1 tabl. zawiera 2,5 mg bromokryptyny."

Dzialanie
"Agonista receptorów dopaminergicznych D2, inhibitor wydzielania prolaktyny - hormonu przedniego płata przysadki. Działa na komórki wydzielające prolaktynę bezpośrednio i pośrednio - poprzez pobudzenie receptorów dopaminergicznych i nasilenie wydzielania prolaktostatyny. W warunkach fizjologicznych nie wpływa bezpośrednio na wydzielanie pozostałych hormonów przysadki, wyjątkiem są pacjenci z akromegalią, u których bromokryptyna redukuje stężenie hormonu wzrostu. Nie wykazuje działań niepożądanych typowych dla estrogenów. Normalizuje czynność osi hormonalnej przysadka-jajniki. Może hamować fizjologiczną laktację lub zapobiec jej wystąpieniu. Bromokryptyna obniża ciśnienie tętnicze krwi prawdopodobnie poprzez działanie agonistyczne na receptory dopaminergiczne w obrębie o.u.n., zmniejszając napięcie mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Agonistyczne działanie leku na postsynaptyczne receptory dopaminergiczne prążkowia, istoty czarnej i układu rąbkowego wykorzystane zostało w leczeniu choroby Parkinsona. Lek zmniejsza sztywność mięśniową, występowanie akinezy i zaburzeń chodu. Zmniejsza też objawy depresji często towarzyszące parkinsonizmowi. Po podaniu doustnym bromokryptyna wchłania się z przewodu pokarmowego tylko w 30%. Lek jest intensywnie metabolizowany w wątrobie i jego biodostępność wynosi około 6%. leku. Eliminacja leku jest dwufazowa: T0,5 wynosi 8 i 20 h. Wydalany jest w postaci metabolitów, głównie kwasu lizerginowego i peptydów z żółcią i z kałem. Z moczem wydala się tylko 6% leku. Około 85% podanej doustnie dawki jest wydalane z kałem w ciągu 120 h. W 96% wiąże się z białkami osocza. Niewydolność wątroby wydłuża klirens leku."

Wskazania
"Zespoły nadmiernego wydzielania prolaktyny z towarzyszącą impotencją, zanikiem miesiączki, mlekotokiem, cyklami bezowulacyjnymi. Mlekotok u osób z prawidłowym poziomem prolaktyny. Schorzenia włóknisto-torbielowate gruczołu sutkowego. Zapalenia sutka, w tym połogowe. Mastopatia cykliczna i niecykliczna. Zespół napięcia przedmiesiączkowego. Prolaktynoma, akromegalia. Nadciśnienie pierwotne oporne na leczenie. Wszystkie okresy samoistnej i pozapalnej choroby Parkinsona - w mono- i politerapii."

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na alkaloidy sporyszu. Dzieci do 15 r.ż.. Zatrucie ciążowe. Nadciśnienie tętnicze nie poddające się leczeniu. W ciąży stosuje się tylko przy bezwzględnych wskazaniach. Ze względu na działanie hamujące laktację leku nie stosuje się u kobiet karmiących piersią. U pacjentów z akromegalią leczenie można rozpocząć dopiero po wykluczeniu obecności wrzodu trawiennego. Ostrożnie podaje się preparat w niewydolności krążenia, nerek, wątroby oraz przy zaburzeniach psychicznych. U pacjentek z zanikiem miesiączki w przebiegu hiperprolaktynemii bromokryptyna może wywoływać owulację, należy więc zalecić stosowanie innych metod zapobiegania ciąży niż doustne środki antykoncepcyjne.

Niepozadane
"Są zależne od dawki leku. Terapeutyczne dawki mogą powodować zasłabnięcia, zawroty głowy, senność. Przy wyższych dawkach obserwowano: hipotonię ortostatyczną, obrzęk błony śluzowej nosa, nudności i wymioty, senność, ból głowy, splątanie. Do rzadko występujących działań niepożądanych zaliczane są: zaparcia, dyspepsja, pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia mikcji, nasilone kurcze naczyń (zwłaszcza palców), kurcze mięśni nóg, erythromelagia, zaburzenia rytmu serca oraz zaostrzenie choroby wieńcowej, dyskinezy, skórne zmiany alergiczne, objawy zespołu Raynaud'a. Należy zachować ostrożność przy obsłudze maszyn. Wyjątkowo obserwowano ciężkie powikłania leczenia w postaci zawału serca, napadów drgawek, udaru mózgu i zaburzeń psychicznych."

Interakcje
"Alkohol zmniejsza tolerancję leku. Nie wolno go stosować razem z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Bromokryptyna obniża ciśnienie tętnicze, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących leki hipotensyjne. Jednoczesne stosowanie bromokryptyny z antagonistami dopaminy (pochodne fenotiazyny i butyrofenonu) oraz z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi może zmniejszać skuteczność leczenia."

Dawkowanie
"Hiperprolaktynemia, bezpłodność, mlekotok: 2,5 mg 2-3 razy dziennie przez kilka miesięcy lub do zajścia w ciążę. Schorzenie włóknisto-torbielowate sutka: 2,5 mg 3 razy na dobę, przez 3 miesiące. Zapalenie połogowe sutka 2,5 mg 3 razy dziennie przez 3 dni - jeśli matka ma karmić piersią, w przeciwnym wypadku leczenie trwa przez 11 dni. W zapaleniu sutka nie związanym z połogiem 2,5 mg 3 razy dziennie przez 3 dni, następnie 2,5 mg 2 razy dziennie do 14 dnia leczenia. Leczenie kontynuuje się w celu uniknięcia nawrotów choroby przez 6 miesięcy 2,5 mg raz dziennie. W mastopatii 2,5 mg 2 razy dziennie w fazie lutealnej cyklu miesięcznego. W zespole napięcia przedmiesiączkowego 2,5 mg 2 razy dziennie od 14 dnia cyklu do pojawienia się krwawienia miesięcznego. W akromegalii i prolaktynomie 5-10 mg, maksymalnie 60 mg. Dawkę ustala się poprzez okresowe pomiary stężenia hormonu wzrostu we krwi. W nadciśnieniu 2,5-5 mg 2-3 razy dziennie, maksymalnie do 30 mg. W chorobie Parkinsona lek stosuje się w skojarzeniu z lewodopą i inhibitorem dekarboksylazy w pierwszym okresie leczenia, gdy leczenie tymi lekami bez dołączenia bromokryptyny okazało się nie skuteczne. Leczenie rozpoczyna się od dawki 1,25 mg podawanej wieczorem, następnie po 2-3 dniach zwiększa się ją do 2,5 mg, później o 2,5 mg co 2-3 dni aż do dawki dobowej 30-40 mg podawanej 2 razy dziennie. Najczęściej dobowa dawka terapeutyczna wynosi 40-100 mg. W miarę jej zwiększania stoniowo obniża się dawkę lewodopy, opóźniając w ten sposób wystąpienie działań niepożądanych. W początkowej fazie terapii skojarzonej dawki obu leków są niskie i wynoszą 15-30 mg bromokryptyny oraz 250 mg lewodopy, następnie są stopniowo, przemiennie zwiększane."

Uwagi
"U kobiet leczonych bromokryptyną zalecane jest badanie ginekologiczne raz na rok, a w okresie postmenopauzalnym co pół roku. Zaleca się okresową kontrolę ciśnienia tętniczego. U pacjentów leczonych powyżej 2 lat wysokimi dawkami należy zwracać szczególną uwagę na możliwość wystąpienia włóknienia zaotrzewnowego."