Stany zapalne pochwy są najczęstszą przyczyną dolegliwości z jakimi kobiety zgłaszają sie po poradę do ginekologa. Zależnie od czynnika chorobotwórczego wyróżnia się infekcje wirusowe, bakteryjne, grzybicze i pierwotniakowe.
OBJAWY - świąd, pieczenie pochwy i sromu, upławy, dyskomfort, ból, gorączka, częstsze i bolesne oddawanie moczu, bolesne stosunki płciowe i inne w tym dolegliwości u partnera.
PRZYCZYNY - w przebiegu ciąży, antykoncepcja hormonalna (pigułka), nadżerka, zaburzenia hormonalne, antybiotykoterapia, zaburzenia odporności, chemioterapia, dieta, stosowanie tamponów, zła higiena, obcisła bielizna, zmiany zanikowe w pochwie po menopauzie, skłonności osobnicze oraz inne prowadzące do zaburzeń prawidłowej BIOCENOZY POCHWY. Czynniki szkodliwe prowadzą do zaburzenia równowagi kwasowo - zasadowej i w konsekwencji do rozwoju nieprawidłowej flory mikrobiologicznej pochwy.
Zaczynają się rozwijać szczepy patogenne bakterii lub grzybów i pojawiają się pierwsze objawy kliniczne.
DIAGNOZA - charakterystyczna wydzielina w pochwie, zapach, zmiana odczynu pH, różne stopnie czystości pochwy, posiew z kanału szyjki macicy, testy z odczynnikami, kolposkopia.
Zakażenia WIRUSOWE przebiegają często bezobjawowo i dotyczą głównie szyjki macicy (HPV). Powodują zmiany w cytologii, kolposkopii prowadząc do dysplazji (stany przednowotworowe) i raka szyjki macicy. Pomocne są wówczas badania wirusologiczne. BRODAWCZAKI I KŁYKCINY KOŃCZYSTE lokalizują się w pochwie i na sromie. GRZYBICA pochwy jest jedną z najczęstszych infekcji zwłaszcza u kobiet w ciąży i po leczeniu antybiotykami. Niekiedy problem stanowią nawracające zakażenia oraz bezobjawowe infekcje u partnera.
Infekcje BAKTERYJNE mogą prowadzić drogą wstępującą do zapalenia przydatków i zapalenia miednicy mniejszej (PID) a w następstwie do niedrożności jajowodów i NIEPŁODNOŚCI (czynnik mechaniczny).
Ważne jest wyodrębnienie czynnika chorobotwórczego w badaniu bakteriologicznym i celowane leczenie zgodnie z antybiogramem, czyli wrażliwością bakteriina dany antybiotyk. Częstą przyczynę stanowi CHLAMYDIA TRACHOMATIS, która kolonizuje szyjkę macicy i przebiega bezobjawowo sprawiając trudności diagnostyczne. Jest częstą przyczyną zapalenia jajowodów i ciąży poza macicznej. BV (bacterial vaginosis) to często spotykane zakażenie bakteriami beztlenowymi typu Gardnelella vaginalis o typowym "rybim zapachu", mętnej wydzielinie, zasadowym odczynie pochwy.
RZĘSISTEK POCHWOWY to najczęściej spotykany pierwotniak w drogach rodnych i układzie moczowym. Wywołuje pienistą wydzielinę o typowym mdłym zapachu i łatwo daje się leczyć lekami dopochwowymi i lekami o działaniu ogólnym.
Polskie Towarzystwo Ginekologiczne wydało szczegółowe wytyczne odnośnie diagnostyki i leczenia zakażeń narządu rodnego w ginekologii i położnictwie. W leczeniu warto uwzględnić bezobjawowe infekcje u partnera płciowego, jednoczasowe stosowanie leków miejscowo i ogólnie działających (globulki dopochwowe i tabletki doustne), wyleczenie NADŻERKI szyjki macicy,stosowanie ESTRIOLU w zmianach zanikowych związanych z niedoborem hormonów,a przy nawrotach infekcji należy rozważyć SZCZEPIENIA profilaktyczne podnoszące odporność w drogach rodnych.
żródło: http://www.gabinet-gineko...cje-pochwy.html
Zapalenie przydatków najczęściej przytrafia się kobietom pomiędzy 20. a 35. rokiem życia. Zapalenie przydatków wywołują bakterie najczęściej beztlenowce, pałeczka okrężnicy (E. coli), dwoinka rzeżączki (N. gonorrhoeae), paciorkowce, gronkowce i przenoszone drogą płciową drobnoustroje chlamydie (Chlamydia trachomatis).
Przydatki, to wspólne określenie jajników i jajowodów.
Jajniki to narządy, w których wytwarzane są komórki jajowe i hormony żeńskie. Są one otoczone delikatnymi strzępkami jajowodu. Strzępki przejmują komórkę jajową i prowadzą ją do jajowodu. Przy zwykłym badaniu trudno jest określić, czy proces zapalny dotyczy tylko jajowodów, czy jajników, stąd określenie: zapalenie przydatków.
Stan zapalny tych narządów jest jedną z najczęstszych chorób kobiecych. Wywołują ją bakterie, które przedostają się do przydatków w dwojaki sposób: przez pochwę, szyjkę i błonę śluzową macicy lub poprzez krew i chłonkę z innych miejsc w organizmie, gdzie rozwija się jakaś infekcja bakteryjna. Może to być zropiały korzeń zęba, migdałki, zatoki. Choroby zakaźne, takie jak gruźlica czy angina, zapalenie zatok, zapalenie migdałków czy ogniska ropne okołozębowe też powodują czasem powikłania w postaci zapalenia przydatków. Zapalenie wyrostka robaczkowego może wywoływać zapalenie przydatków po prawej stronie. A np. rzeżączka, która jest zakażeniem występującym od strony pochwy, wywołuje obustronne zapalenie jajowodów oraz jajników.
W przypadku zapalenia przydatków nie wystarcza zwykłe badanie ginekologiczne i przepisanie leków, gdyż pozwala ono jedynie na wykrycie wyraźnych zmian w obrębie narządu rodnego. Dlatego jeśli istnieje choć cień podejrzenia, że w obrębie przydatków występują zmiany inne niż zapalne (nowotworowe), konieczne jest badanie USG. Nowotwór jajnika to jeden z najbardziej podstępnych nowotworów. Rozwija się, nie dając typowych objawów. Przeważnie jest wykrywany przypadkowo, przy okazji wizyty u ginekologa. Badanie cytologiczne określa stan pochwy i szyjki macicy, nic natomiast nie mówi o stanie jajników. Stan jajników można ocenić właśnie badaniem USG, zwłaszcza USG przezpochwowym.
Przyczyny choroby
Zdaniem niektórych ginekologów, na zapalenie przydatków chorują przede wszystkim te kobiety, które mają wielu partnerów. Ma to związek z tym, że większość zarazków wywołujących zapalenie przydatków przenika przez pochwę. Zakażeniu sprzyja też noszenie wkładki domacicznej (spirali). Zwisające do wnętrza pochwy nitki mogą bowiem stanowić dogodną drogę dla bakterii. Dlatego kobiety stosujące spiralę powinny regularnie przeprowadzać badanie składu bakteriologicznego pochwy.
Zakażenie drogą płciową jest bardzo częstą przyczyną zapalenia przydatków (w ten sposób do zakażenia dochodzi aż w 90% przypadków), ale nie jedyną. Również po porodzie, poronieniu, po zabiegu wyłyżeczkowania, gdy jama macicy pozostaje przez pewien czas otwarta, a następujące krwawienie dodatkowo sprzyja szerzeniu się zakażenia, może dojść do zapalenia przydatków. Dlatego właśnie w okresie połogu, który trwa, jak wiadomo, sześć tygodni, nie należy podejmować współżycia. Zbyt wczesny powrót do aktywności seksualnej zwiększa ryzyko zachorowania na zapalenie przydatków.
Najważniejsza jest dbałość o to, by nie dochodziło do oziębienia narządów miednicy mniejszej, czyli właśnie jajników i jajowodów. Infekcje pochwy i innych narządów kobiecych sprzyjają również zbyt częste irygacje (zmieniają one odczyn kwaśny, na zasadowy), a także nieprzestrzeganie higieny, kąpiel w skażonym basenie i siadanie na brudnych sedesach.
Wychłodzenie sprzyja bakteriom.
Wychłodzenie pogarsza ukrwienie w obrębie miednicy małej, a to ułatwia rozwój drobnoustrojów wywołujących stany zapalne. Nie na darmo matki powtarzały: "Uważaj, żeby cię nie zawiało" i przestrzegały, by nosić ciepłą bieliznę.
Zapalenie przydatków w bardzo wielu przypadkach może prowadzić do bezpłodności. Bóle w podbrzuszu, stany podgorączkowe, które nasilają się przy miesiączce, ból przy stosunku to sygnały, których nie wolno lekceważyć. Prawidłowe, w porę rozpoczęte leczenie z zastosowaniem antybiotyków daje pewność uniknięcia następstw zapalenia przydatków. Dlatego tak ważne jest, by przy podejrzeniu zmiany w jajniku jak najszybciej zrobić badania USG i rozpocząć leczenie.
Co cię powinno zaniepokoić?
Zapalenie przydatków może być ostre lub przewlekłe. Przy ostrym przebiegu schorzenia występują zwykle: silny ból skurczowy w dole brzucha, wysoka temperatura, nudności, a nawet wymioty oraz upławy o nieprzyjemnym zapachu. Kobiety skarżą się na ból w czasie stosunku i podczas badania ginekologicznego.
Te, u których stwierdza się przewlekłą postać choroby, mają często podwyższoną temperaturę, a także obfite, nieregularne lub bolesne miesiączki. Mogą także odczuwać bóle brzucha i krzyża oraz zmęczenie.
Jeśli kobieta zaobserwuje u siebie takie dolegliwości, koniecznie powinna pójść do ginekologa. Lekarz przeprowadzi badanie ginekologiczne, pobierze też wymaz z pochwy i szyjki do badania laboratoryjnego. Wykonuje się również analizę krwi. Podwyższona liczba białych ciałek i podniesione OB świadczą o infekcji. Przy kłopotach z postawieniem jednoznacznej diagnozy (ból w dole brzucha może być objawem wielu chorób) wykonuje się USG narządu rodnego, a jeśli to nie wystarczy - badanie laparoskopowe.
Jak się leczyć?
Podstawą leczenia są antybiotyki przepisane przez lekarza. Zwalczają stan zapalny, udrażniają jajowody. Przy zapaleniu przydatków stosuje się ponadto leki przeciwzapalne, jednocześnie działające przeciwbólowo, rozpuszczające zrosty i ułatwiające antybiotykom dotarcie do narządów miednicy mniejszej. Dopóki nie ustąpią ostre objawy, kobieta powinna pozostawać w domu, dużo leżeć i wypoczywać. Wskazane jest spożywanie lekkostrawnych potraw oraz picie dużej ilości płynów. W czasie kuracji nie można współżyć ani stosować tamponów. Jeżeli przyczyną infekcji są bakterie przenoszone drogą płciową, partner chorej kobiety tez musi się leczyć.
Przy szczególnie ciężkim przebiegu choroby konieczna jest hospitalizacja. Może nawet dojść do konieczności przeprowadzenia operacji chirurgicznej. Po ustąpieniu ostrych objawów można skorzystać z dobrodziejstwa fizykoterapii i zabiegów balneologicznych.
Czym grożą zaniedbania?
Nie leczone zapalenie przydatków może prowadzić nawet do niepłodności albo do ciąży pozamacicznej. Choroba powoduje bowiem zrosty, które utrudniają przesuwanie się komórki jajowej i jej spotkanie z plemnikiem, lub wręcz zamykają ujście jajowodów. Potem kobiety poddają się wielokrotnie zabiegom udrożnienia jajowodów, a to nie zawsze okazuje się możliwe.
Niekiedy w wyniku zapalenia przydatków tworzą się ropniaki w macicy, jajowodach, jajnikach (można je wykryć wykonując USG), które - nie leczone - mogą pękać i wywołać zapalenie otrzewnej. Natomiast po przedostaniu się bakterii do krwi może rozwinąć się posocznica, czyli zakażenie ogólnoustrojowe. Są to dwa najgroźniejsze powikłania zapalenia przydatków.
W przypadku powstania znacznych zrostów stosuje się fizykoterapię urządzeniami pulsującymi, naświetlania i nagrzewania miejscowe, terapię sanatoryjną (zwłaszcza borowinę). Bywa, że aby kobieta mogła zajść w ciążę, konieczne jest chirurgiczne uwolnienie zrostów i przywrócenie drożności jajowodów.
LECZNICZY NAPÓJ Z ZIÓŁ
Przygotuj następujące zioła: kwiat jasnoty białej i ziele rdestu ptasiego - po 30 g, ziele skrzypu - 20 g, liść pokrzywy - 10 g, korę dębu i kłącze pięciornika - po 5 g. Wymieszaj wszystkie składniki. 2 łyżki ziół zalej w termosie półtorej szklanki wrzącej wody, zamknij i pozostaw na 1 godzinę. Następnie przecedź i pij po pół szklanki napoju między posiłkami.
Kuracja uzdrowiskowa
Przewlekłe zapalenie przydatków leczy się w Ciechocinku, Kołobrzegu, Dusznikach, Krynicy, Połczynie i Świeradowie. Stosuje się kąpiele lecznicze, wykorzystując źródła termalne i solanki. Temperatura wód mineralnych pobudza układ nerwowy, a w konsekwencji także układ hormonalny, wzmacnia krążenie krwi, zwłaszcza w miejscach ognisk zapalnych.
Drugą popularną metoda leczenia sanatoryjnego są zabiegi borowinowe. Mogą to być kąpiele całkowite w masie borowinowej, częściowe (nasiadówki), zawijane i tampony borowinowe. Zabiegi błotne powodują przegrzanie organizmu i przyspieszenie przemiany materii. Także związki estrogenie zawarte w borowinach i mechaniczny ucisk masy borowinowej na ciało kąpiącego się wywołują efekt terapeutyczny.
Upławy
Upławy to nie choroba, a jedynie objaw jednego z wielu schorzeń. Upławy to nieprawidłowa wydzielinę z pochwy o nieprawidłowym zapachu, zabarwieniu i konsystencji, która wypływa w nadmiernej ilości. Najczęściej powstają one na skutek różnego rodzaju infekcji, stanów zapalnych, zmian hormonalnych i innych.
Jeśli występują u ciebie nawracającego zapalenia pochwy, powinnaś unikać używania tamponów podczas miesiączek, długich kąpieli w pianie i z płynami do kąpieli, profilaktycznych irygacji pochwy, aromatyzowanych środków czystości, zapachowych i barwnych mydeł (do mycia miejsc intymnych najlepiej używać płynu do higieny intymnej), basenów, bielizny z włókien sztucznych.
W zdrowej pochwie żyją dobroczynne bakteria, tzw pałeczki kwasu mlekowego. To dzięki nim środowisko pochwy ma kwaśny odczyn, który uniemożliwia rozwój drobnoustrojom. Mimo to, może jednak dojść do zakażenia i infekcji, gdyż narząd rodny sąsiaduje z ujściem cewki moczowej i odbytem. Mocz może "roznosić" zakażenie, ponadto rozkłada się pod wpływem powietrza i zmienia odczyn całej okolicy z kwaśnego na zasadowy - niekorzystny. Natomiast drobinki kału zawierają ogromne ilości bakterii, które mogą przedostać się do narządu rodnego i zakazić go. Jeśli w tym czasie nasza odporność jest obniżona, infekcja rozwinie się bardzo szybko.
Pierwotnym objawem infekcji są właśnie upławy. Mogą być one białe, krwiste, żółtozielone, różowe, o konsystencji wodnistej, serkowatej, surowiczej, pienistej, śluzowatej, bezwonne lub o przykrym zapachu. Czasem znajduje się w nich domieszka ropy.
Bakteryjne zakażenie pochwy
Występuje aż u 60-80 proc. kobiet zgłaszających się do ginekologa z upławami. Jest rezultatem zaburzenia równowagi między bakteriami tworzącymi zdrowe środowisko pochwy. Z bliżej nieznanych powodów, prawdopodobnie w wyniku obniżenia odporności organizmu, dochodzi do nadmiernego mnożenia się bakterii, zwłaszcza beztlenowych. Istotne jest trafne rozpoznanie i prawidłowe leczenie tej infekcji, gdyż może ona prowadzić do poważnych powikłań: powodować nawracające zapalenia pochwy, błony śluzowej macicy i jajników, a w czasie ciąży - poronienia, przedwczesny poród.
Objawami bakteryjnego zapalenia pochwy - oprócz mlecznych lub żółtych upławów o charakterystycznym "rybim" zapachu - są także świąd i pieczenie sromu. Może pojawić się ból pochwy i warg sromowych. Leczeniu powinna poddać się zarówno kobieta, jak i jej partner. Infekcji sprzyjają: wiek poniżej trzydziestego roku życia, nieprawidłowości miesiączkowania, stosowanie tamponów, zmiany partnerów seksualnych.
Drożdżyca
To schorzenie, zwane także grzybicą, wywołują drożdżaki. Mogą być przenoszone drogą płciową, a także - przez ręcznik, mydła, kostiumy kąpielowe. Pierwszym objawem jest swędzenie i ból pochwy oraz warg sromowych. Występują także gęste kremowe upławy, które pachną drożdżami i wyglądają jak twaróg. Rozwojowi grzybicy sprzyja stosowanie antybiotyków, hormonów steroidowych, doustnych środków antykoncepcyjnych. Przy pierwszych objawach choroby można sobie doraźnie pomóc, podmywając się roztworem octu winnego. Istnieje jednak cała gama leków przeciwgrzybicznych, zarówno dopochwowych, jak i doustnych. Prawidłową kwasowość pochwy mogą przywrócić globulki o nazwie Lactovaginal, zawierające pałeczki kwasu mlekowego. Grzybica jest trudna do wyleczenie i często nawraca. U mężczyzn zakażenie to zwykle przebiega bezobjawowo.
Rzęsistkowica
Wywołuje je rzęsistek pochwowy, pierwotniak, daleki kuzyn ameby. Ten jednokomórkowiec rozmnaża się przez podział. Żyje w pochwie, jej przedsionku, kanale szyjki macicy i pęcherzu moczowym - u kobiet, a u mężczyzn - w cewce moczowej, gruczole krokowym i pęcherzykach nasiennych. Zakażenie następuje najczęściej w czasie stosunku płciowego, choć można zarazić się także przez wspólne używanie ręczników, bielizny, przyborów do mycia. Źródłem infekcji mogą być też urządzenia sanitarne, narzędzia lekarskie oraz woda w basenie. Choroba objawia się szarawą, pienistą lub żółto-zielonkawą wydzieliną o mocnym, nieprzyjemnym zapachu oraz pieczeniem i świądem błony śluzowej i skóry warg sromowych, czasem też plamieniem. Kobieta może odczuwać ból podczas stosunku. Mężczyźni nie chorują, ale są nosicielami rzęsistka.
Alergia
Obfite upławy, którym może towarzyszyć świąd i zaczerwienienie sromu, bywają objawem alergii na środki, w których pierzemy bieliznę, na mydła oraz płyny do higieny intymnej. Alergenami mogą być: chlorowana woda w basenie, lateks, z którego wykonana jest prezerwatywa, środki plemnikobójcze, perfumowane podpaski i tampony, a nawet barwnik w papierze toaletowym. Alergiczne zapalenie pochwy i sromu można wyleczyć środkami antyalergicznymi i przeciwzapalnymi, ale przede wszystkim konieczne przerwanie kontaktu z alergenem.
Co należy robić, by uniknąć upławów?
Dbać umiejętnie o higienę okolic intymnych, tak aby nie zniszczyć bariery ochronnej organizmu. Zbyt częste podmywanie się, stosowanie irygacji może doprowadzić do wypłukania naturalnej flory bakteryjnej. Wystarczy codzienne mycie sromu, najlepiej pod prysznicem lub w bidecie. Myjki nie nadają się do higieny intymnej, bo na ich powierzchni mogą rozwijać się chorobotwórcze bakterie i grzyby. Po umyciu należy dobrze osuszyć krocze osobnym ręcznikiem przeznaczonym specjalnie do celów intymnych. Obie te czynności zaleca się wykonywać od przodu do tyłu, aby nie zainfekować pochwy bakteriami z okolic odbytu.
Do higieny intymnej powinno się używać specjalnych płynów o pH 5,5 - zbliżonym do odczynu środowiska pochwy (nie mydeł!).
Nie każda wydzielina to upławy
W okresie pokwitania organizm przeżywa tak zwaną burzę hormonalną. Narządy płciowe nastolatki przygotowują się do pełnienia swych dorosłych funkcji. Już na rok przed pierwszą miesiączką w pochwie pojawia się przejrzysta lub mleczna wydzielina, która po wyschnięciu pozostawia na bieliźnie żółtawe plamy podobne do krochmalu. Takie upławy nie są objawem choroby, tylko sygnałem rozpoczynającego się dojrzewania dziewczynki i oznaką dobrego zdrowia.
Podczas cyklu menstruacyjnego dorosłej zdrowej kobiety także pojawia się wydzielina. Jej wygląd zmienia się w poszczególnych etapach cyklu. Bezpośrednio po zakończeniu miesiączki w pochwie jest sucho. Potem pojawia się przezroczysty śluz, który ułatwia w okresie owulacji przeniknięcie plemników do pochwy i dalej do narządu rodnego. W drugiej połowie cyklu wydzielina robi się gęsta i biała, a zasychając, zostawia na bieliźnie żółte plamy. Prawidłowa wydzielina ma charakterystyczny kwaśny zapach. Nie powinna tęz niepokoić nawet znaczna jej obfitość. Dopiero zmiana zapachu i wyglądu śluzu, a także inne objawy )ból, pieczenie, swędzenie) mogą sygnalizować infekcję.
Nadżerka części pochwowej szyjki macicy jest jedną z najczęstszych zmian patologicznych rozpoznawanych u kobiet.
Nadżerka jest to żywo-czerwona ranka, mniej lub bardziej rozległa, o różnych kształtach, w okolicy ujścia zewnętrznego szyjki macicy. W tym newralgicznym miejscu często dochodzi do uszkodzenia nabłonka.
Bezpośrednią przyczyną nadżerki jest przewlekły stan zapalny pochwy i szyjki macicy, wywołany przez różne drobnoustroje chorobotwórcze. Mogą to być bakterie, na przykład chlamydie lub dwoinki rzeżączki, grzyby, wirusy. Niebezpieczne są nadżerki, do powstania których przyczyniły się wirusy, gdyż wnikają one do komórki, zmieniając jej kod genetyczny. Część tego rodzaju ranek przeobraża się w nowotwory szyjki macicy. Także uraz mechaniczny szyjki, na przykład przy porodzie czy po zabiegach ginekologicznych, może przyczyniać się do powstania nadżerki.
Jak wykryć nadżerkę?
Nadżerka nie boli. Można więc mieć ją przez kilka lat i nie wiedzieć o tym. Gdy jednak infekcja przenosi się na więzadła krzyżowo-maciczne, kobiety odczuwają bóle krzyża. Może pojawić się też uczucie dyskomfortu (jeżeli nadżerka utrzymuje się długo i dochodzi do przerostu szyjki). Obecność nadżerki sygnalizują również upławy. Mają one różny wygląd w zależności od rodzaju infekcji. Przy dużych nadżerkach może występować samoistne plamienie i krwawienie po współżyciu. Te wszystkie objawy powinny skłonić kobietę do odwiedzenia ginekologa.
Nieodzowne badania
Jeżeli lekarz ginekolog wykryje nadżerkę, zaleca zwykle wykonanie badań specjalistycznych. Są to najczęściej: cytologia - pobranie komórek do analizy mikroskopowej; kolposkopia - oglądanie komórek nadżerki w dużym powiększeniu przez urządzenie o nazwie kolposkop (w trakcie badania można również pobrać komórki do badania histopatologicznego, aby ocenić prawidłowość ich budowy); posiew - wydzielina pochodząca z szyjki macicy i z pochwy przenoszona jest na odpowiednie pożywki w celu wyhodowania flory bakteryjnej. To badanie z kolei pozwala się zorientować, z jaką infekcją mamy do czynienia.
Środowisko pochwy samo broni się przed infekcjami. Drobnoustroje chorobotwórcze nie mają warunków do rozwoju, jeżeli odczyn pochwy jest kwaśny. Decyduje o tym obecność w odpowiednich ilościach pałeczek kwasu mlekowego. Dlatego warto uzupełniać z zewnątrz ich zasoby w sytuacjach, w których kwaśność pochwy się obniża. Tak dzieje się w czasie występowania stanu zapalnego i po każdym stosunku, gdyż nasienie męskie zmienia odczyn pochwy na zasadowy. Wtedy można sobie pomóc, zakładając globulkę z bakteriami kwasu mlekowego, np. Lactovaginal. Wiedziały o tym już nasze babcie i po zbliżeniu płciowym robiły sobie irygacje z kwaśnego mleka.
BADANIE CYTOLOGICZNE
Wykonuje się je w celu wczesnego wykrywania raka i stanów przedrukowych narządu rodnego, a także do oceny gospodarki hormonalnej kobiety. Wynik badania cytologicznego oznacza się cyframi rzymskimi:
Grupa I - komórki prawidłowe
Grupa II - komórki z nietypowymi zmianami, np. zapalnymi
Grupa III - komórki ze zmianami, które mogą mieć charakter przednowotworowy
Grupa IV - pojedyncze komórki nowotworowe (rak w postaci przedinwazyjnej)
Grupa V - liczne komórki nowotworowe, co jest równoznaczne z rozpoznaniem raka.
Sposoby leczenia
Najpierw trzeba zlikwidować stan zapalny. W zależności od tego, czy winowajcami są bakterie, grzyby, czy wirusy, lekarz przepisuje odpowiednie leki dopochwowe, a niekiedy także doustne. Gdy ustąpi stan zapalny, można przystąpić do likwidacji nadżerki.
Stosuje się kilka rodzajów zabiegów: Przyżeganie (przypalanie), elektrokoagulacja, elektrokonizacja, krioterapię i laseroterapię. Przyżeganie chemiczne polega na kilkakrotnym smarowaniu ranki preparatem niszczącym chory nabłonek. W trakcie elektrokoagulacji wypala się nadżerkę prądem. Krioterapia to leczenie zimnem - chorą tkankę zamraża się ciekłym azotem, co powoduje jej zniszczenie. Jeżeli nadżerka jest rozległa, a komórki bardzo zmienione, można zastosować elektokonizację: wycina się nożem elektrycznym fragment szyjki w kształcie stożka. Czasem trzeba dokonać amputacji szyjki, czyli usunąć pewną jej część. Na tak radykalny zabieg lekarze decydują się przy nadżerkach bardzo rozległych i zaniedbanych, a także wówczas, gdy wynik cytologii ujawnia zmiany przednowotworowe w komórkach. W ostatnich latach usuwa się nadżerkę także laserem. Nadżerka spowodowana przez działanie środków chemicznych może czasem ulec samowyleczeniu po zaprzestaniu używania tych środków.
Zapobieganie
Jeśli chcesz się ustrzec nadżerki, unikaj sytuacji prowadzących do zakażeń narządu rodnego, jakimi może być uraz przez kontakt, przez infekcje, przez działanie substancji chemicznych oraz przypadkowe kontakty seksulane, kąpiele w nie oczyszczonych basenach, korzystanie z brudnych publicznych toalet. Regularnie zgłaszaj się na badanie ginekologiczne i cytologiczne. Od momentu rozpoczęcia współżycia powinnaś je wykonywać systematycznie raz w roku.
Wczesne wykrywanie i leczenie nadżerek jest profilaktyką raka szyjki macicy. Te wewnętrzne ranki mogą wystąpić w każdym wieku, ale koszt, jaki kobieta płaci wskutek nieleczonej nadżerki, jest większy po 40. roku życia. Wtedy nowotwory szyjki zdarzają się częściej.
Powikłania:
Nadżerka może być pierwszym objawem raka szyjki macicy.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
